رای به سایت :
575
محبوب
ناحیه مقاومت بسیج امیرالمومنین(ع)
سه شنبه 05 بهمن 1395 -
28 رجب آغاز کربلا از مدینه
28 رجب آغاز کربلا از مدینه

چرا امام حسین(علیه السلام) در آغاز حرکت، از مدینه به مکّه رفتند؟
calendar
تاریخ : 1394/02/27 - 09:13
source
منبع : سایت عاشورا
3
محبوب  
رای به خبر :

 چرا امام حسین(علیه السلام) در آغاز حرکت، از مدینه به مکّه رفتند؟

 

علّت خروج امام حسین(ع) از مدینه آن بود که یزید در نامه خود به ولید بن عتبه (فرماندار مدینه) خواسته بود که حتماً از چند نفر مخالف خود - که یکی از آنها امام حسین(ع) بود - بیعت گرفته شود و بدون بیعت رها نشوند.وقعة الطف، ص 75: «اما بعد فخذ حسیناً و عبداللَّه بن عمر و عبداللَّه بن الزبیر بالبیعة اخذاً شدیداً لیست فیه رخصة حتی یبایعوا و السلام».

ولید گرچه با خوی مسالمت‏جویانه خود حاضر به آغشته کردن دست خود به خون امام حسین(ع) نبود؛ابن اعتم، الفتوح، ج 5، ص 12؛ وقعة الطف، ص 81. اما در مدینه افراد باند اموی - به ویژه مروان بن حکم که ولید در موارد سخت و از جمله این مورد با او مشورت می‏کرد - او را به شدّت تحت فشار قرار می‏دادند تا خون امام(ع) را بریزد؛ چنان‏که در همان آغاز وصول نامه، وقتی ولید با مروان مشورت کرد، مروان گفت: نظر من آن است که در همین لحظه به دنبال این چند نفر فرستاده و آنان را ملزم به بیعت و اطاعت از یزید کنی و اگر مخالفت کردند، قبل از آنکه از مرگ معاویه مطلع شوند، سرهای آنها را از تن جدا کنی؛ زیرا اگر آنان از مرگ معاویه با خبر شوند، هر کدام به طرفی رفته و اظهار مخالفت کرده و مردم را به سوی خود دعوت می‏کنند.وقعة الطف، ص 77.

بنابراین، امام حسین(ع) با توجه به نامناسب بودن شرایط مدینه برای اظهار مخالفت علنی و قیام و نیز در خطر بودن جان خود در این شهر بدون امکان حرکتی مؤثر، تصمیم به ترک آن گرفت و از آیه‏ای که در هنگام خروج از مدینه قرائت کرد، این نکته - که ترک این شهر به علّت عدم احساس امنیت بوده است - آشکار می‏شود.

بنا به نوشته ابو مخنف اباعبداللّه(ع) در شب 27 یا 28 رجب همراه با خاندان خود - در حالی‏که آیه‏ای را که قرآن از زبان موسی‏(ع) در هنگام خروج از مصر به علّت عدم احساس امنیّت نقل می‏کند - تلاوت کرد:همان، ص 85 و 86.

«فخرج منها خائفاً یترقب قال رب نجنی من القوم الظالمین» قصص (28)، آیه 21.؛ «موسی‏ از شهر خارج شد، در حالی که ترسان بود و هر لحظه در انتظار حادثه‏ای عرض کرد: پروردگارا! مرا از این قوم ظالم نجات بده».

انتخاب مکّه، در حالی بود که هنوز مردمان شهرهای مختلف از مرگ معاویه مطلع نشده بودند و تلاش‏های جدی مخالفان برای اظهار مخالفت با یزید آغاز نشده بود و هنوز امام حسین(ع) دعوتی از شهرهای دیگر و از جمله کوفه نداشت. بنابراین امام(ع) باید مکانی را برای هجرت خود انتخاب می‏کرد که اوّلاً بتواند آزادانه و در کمال امنیّت در آنجا دیدگاه‏های خود را ابراز کند. ثانیاً بتواند آنجا را محلّی برای انتقال دیدگاه‏های خود به سرتاسر مملکت اسلامی قرار دهد.

شهر مکّه هر دو ویژگی را داشت؛ زیرا طبق آیه صریح قرآن «و من‏دخله‏کان‏آمناً» آل عمران (3)، آیه 97. حرم امن الهی بود و نیز با توجه به وجود کعبه در این شهر و سرازیر شدن مسلمانان از سرتاسر مملکت اسلامی برای انجام اعمال عمره و حجّ، امام حسین(ع) به خوبی می‏توانست با گروه‏های مختلف دیدار کرده و علّت مخالفت خود با دستگاه اموی و یزید را برای آنها تبیین کند و نیز گوشه‏هایی از معارف اسلامی را برای آنها بیان نماید. در ضمن با گروه‏های مخلتف شهرهای اسلامی - از جمله کوفه و بصره -وقعة الطف، صص 103 - 107. در ارتباط باشد.

امام(ع) شب جمعه سوم شعبان سال 60 ق وارد مکّه شد و تا هشتم ذی‏حجه همان سال، در این شهر به فعالیت مشغول بود.همان، ص 88: «فاقبل اهلها یختلفون الیه و یأتونه و من کان بها من المعتمرین و اهل الآفاق».


انتهای پیام /
کدخبرنگار: 9846


tags
                                                   28 رجب        امام حسین        ناحیه بسیج امیر المومنین        مکه        مدینه            




مطالب مرتبط